Gedurende eeuwen vormde de Mühlbach en de omliggende weilanden een natuurlijke grens tussen Ober- en Nieder-Saulheim. Beide plaatsen ontwikkelden zich onafhankelijk – met hun eigen geschiedenis, infrastructuur, wijnbouw, velden en een eigen identiteit. Toen in de jaren 60 nieuwe bouwgebieden ontstonden en de twee dorpen geleidelijk een gezamenlijke gemeente werden, groeide ook de wens naar een verbindende midden. Het gebied tussen de dorpsdelen lag toen nog braak, en de Mühlbach stroomde als een rechtgetrokken kanaal door het landschap. In 1988 kwam eindelijk het idee om hier een groenvoorziening te creëren die beide plaatsen met elkaar verbindt. Door financiële moeilijkheden bleven de plannen echter lange tijd onuitgevoerd. Pas in 2011 werd het project weer opgepakt en uiteindelijk uitgevoerd. Vandaag kronkelt de Mühlbach daar, waar hij vroeger in starre oevers liep, door een ongeveer 14 hectare groot, gerenatureerd uiterwaardengebied. Wilgen, populieren en elzen bepalen het beeld van de oevergebieden, terwijl in de weilanden weer talloze vogelsoorten in het hoge gras broeden.
