De kerk impressieert door de combinatie van barok, die de vreugde van het geloof uitdrukt, en classicisme, dat staat voor rede en duidelijke lijnen. Tussen de strenge classicistische vormen komen opulente stucwerk en putti naar voren. De plafondschilderingen, die het leven en sterven van de heilige Ignatius vertellen, zijn oorspronkelijk gemaakt door de barokschilder Johann Baptist Enderle en zijn later meerdere keren herzien.
Bijzonder de moeite waard is het classicistische orgelhuis boven de hoofdingang (1774–1781), terwijl het orgel zelf uit 1837 dateert.
Onder de kerk bevindt zich een crypte, waar naast geestelijken en gemeenteleden ook de bouwmeester, de stucadoor en de timmerman van de kerk hun laatste rustplaats hebben gevonden. De torenloze kerk is omgeven door een parktuin, waarin de grote kruisigingsgroep, het grafmonument van de beeldhouwer Hans Backoffen († 1519) en een gotisch houten kruis te zien zijn.
