Boven de oude stad van Mainz op de Stephansberg verrijst de kerk St. Stephan – een van de meest markante bezienswaardigheden van de stad. De oudste gotische hallenkerk van Mainz werd in de late 13e en vroege 14e eeuw gebouwd en staat op de fundamenten van een nog oudere kerk, die aartsbisschop Willigis rond het jaar 990 als keizerlijke gebedsplaats liet bouwen. Willigis, ook de bouwer van de Dom van Mainz, vond hier in 1011 zijn laatste rustplaats.
In de Tweede Wereldoorlog zwaar beschadigd, werd St. Stephan in de jaren na de oorlog herbouwd. Het heldere ontwerp met witgestuukte wanden en rode zandsteen geeft de binnenruimte vandaag de dag een bijzondere rust en lichtheid. Delen van het oorspronkelijke gewelf ontbreken nog, wat het gebouw een authentieke en open uitstraling geeft.
Een bijzonder hoogtepunt zijn de glas-in-loodramen van Marc Chagall in het oostelijk koor en dwarsbeuk. Tussen 1978 en 1985 creëerde de wereldberoemde Frans-Joodse kunstenaar negen stralend blauwe ramen met bijbelse motieven – als symbool van verzoening tussen het jodendom en het christendom. Aangezien Chagall Mainz zelf nooit heeft bezocht, nam zijn langjarige medewerker Charles Marq de uitvoering van de latere ramen in het schip op zich.
Een rondgang door de laatgotische kloostergang is ook de moeite waard: Het wordt beschouwd als een van de mooiste in Rijnland-Palts. Hier bevinden zich talrijke grafplaten van voormalige abten, kunstzinnige wapenschilden en middeleeuwse sculpturen zoals de “Anna Selbdritt”-groep en een gotische doopvont uit het jaar 1330, die nog steeds wordt gebruikt.
Met ongeveer 200.000 bezoekers per jaar is St. Stephan niet alleen een plaats van gebed en stilte, maar ook een belangrijk cultureel monument van Mainz – rijk aan geschiedenis, spiritualiteit en internationale kunst.
