Het Wingertshäuschen werd in 1914 gebouwd door de eigenaar van de wijngaard, Wilhelm Michel, en daarna met veel liefde onderhouden. Na zijn dood in de jaren dertig ging de wijngaard en het Wingertshäuschen in het bezit over van zijn petekind, Wilhelm Frieß. Na de 2e Wereldoorlog werd de wijngaard verlaten en geleidelijk vielen het terrein en het Wingertshäuschen in een doornroosjeslaap en op een gegeven moment wist niemand meer precies waar het Wingertshäuschen zich bevond.
Na langdurig zoeken en enkele schrammen, veroorzaakt door dichte bramenhagen, vond de cultuur- en wijnambassadrice Emmy Frieß toch nog de plek en erkende het potentieel van de locatie en herstelde het, deels door een plaatselijk bedrijf, deels door buurhulp, uit privé-initiatief.
