Lesung von Volker Gallé: De Wind hott kaan Hass.

Al jarenlang dicht, schrijft en zingt Volker Gallé in het dialect van zijn thuisland. Van zijn bekendste lied "Isch hunn die Hiwwel so gern" tot een bewerking van Gershwins blues "Summertime" en poëtische teksten over de door de hemel gedomineerde aarde van Rheinhessen, evenals cabaretachtige posatexten over het klassieke misverstand tussen nauwkeurige Pruisen en situationele Rheinhessen, reikt zijn programma. Hij kijkt diep in de Rheinhessische ziel en vindt naast zelfironische taalkunst ook de lust om te experimenteren met het spelen met verschillende talen. Blues en folk komen uit de Engelstalige wereld, het chanson uit Frankrijk, maar de Franse taal glijdt ook in Rheinhessische kinderrijmpjes. Met klankimiterende methoden van het dadaïsme mengt hij Turkse en Rheinhessische klankpatronen. "Kimmsche heit net, kimmsche moje" dobbert in variaties over een Arabische melodie. Je hoort Zuckmayers Völkermühle aan de Rijn kletteren als een levenslustig alternatief voor haat en geweld.