De kerk is een driebeukige lange zaal met een verhoogde middenbeuk en een platte houten plafond. Het metselwerk bestaat uit natuurlijk afgewerkt licht breuksteen. De 33,5 meter lange middenbeuk wordt door rechthoekige arcadebogen van de zijbeuken gescheiden.
Het gebouw sluit asymmetrisch aan op de 50 meter hoge toren, waarvan het onderste deel het oudste gedeelte van het kerkgebouw is. Onder pastoor Joseph Kempf (1887–1913) werd de toren verhoogd, omdat de nieuwbouw een deel van de geluidsopeningen bedekte en de klankwerking verstoorde. Het ingevoegde "verdieping" ligt daarom duidelijk boven de nok van de lange zaal en fungeert tegenwoordig als klokkenvertrek.
De rechter zijbeuk heeft twee toegangen: het zuidportaal en de ingang naar de kapel van de Moeder Gods. Het zuidportaal, oorspronkelijk het hoofdingang, wordt aan weerszijden geflankeerd door een pilaar met kubische kapitelen, waarvan de lijnen zich voortzetten in de muurreeten van de boog. In de tympaan tussen de deurpost en de boog is een reliëf van een "omringd kruis" ingewerkt. De huidige westelijke uitgang, als hoofdingang gebruikt, is relatief eenvoudig en was oorspronkelijk alleen bedoeld als een klein "deurtje".
De ingang naar de kapel van de Moeder Gods is omgeven door twee pilaren met bladkapitelen. In een muurnis boven de boog staat een Mariabeeld uit de 19e eeuw. Aan de zuidelijke buitenmuur van de toren bevindt zich een stenen kruis uit de tweede helft van de 17e eeuw, gemaakt onder pastoor Jacob Spang (1668–1689). In de Tweede Wereldoorlog raakte het corpus beschadigd, later gerestaureerd onder pastoor Sylvester Hainz (1960–1981) en opnieuw aan het kruis bevestigd.
Een crypte bestaat vanwege het aflopende terrein aan het oostdeel van de kerk, maar is geen echte ondergrondse constructie. Tegenwoordig dient het als opslag- en verwarmingsruimte en is alleen van buitenaf toegankelijk.
Dichtbij de westelijke ingang staat de massieve doopvont uit de oude kerk, die lange tijd vermist was en op een hof als voederbak werd herontdekt. Op een zijvlak is het jaartal 1492 gegraveerd, waarschijnlijk het jaar van ontstaan. De steen behoort tot de zogenaamde "leeuwdoopvonten", waarvan de basis oorspronkelijk door vier liggende leeuwen werd gedragen - deze zijn vandaag de dag niet meer behouden. De doopvont fungeert tegenwoordig als wijwaterbak.
Aan de westelijke achterwand bevindt zich een kruisigingsgroep: Het kruis wordt niet zoals gebruikelijk geflankeerd door Maria en Johannes, maar door de patroonheiligen van de kerk, Sint Martinus en Sint Joris. Beide houten figuren, rond 1700 gesneden, stammen al uit de oude kerk. Het kruis-corpus zelf komt uit Mittelheim in de Rheingau.
De wanden van beide zijbeuken zijn versierd met heiligenfiguren, die voornamelijk uit verschillende bronnen zijn verzameld. Belangrijke afbeeldingen tonen onder andere de heiligen Bonifatius, Antonius van Padua, Johannes de Doper, Franciscus van Assisi, Rochus, Wendelinus, Aloisius en Sebastianus. De figuur van de heilige Christoffel aan een pilaar is afkomstig uit Meran in Tirol.
In de linker zijbeuk staat een andere doopvont uit de oude kerk, waarvan het deksel de doop van Jezus door Johannes in de Jordaan toont. De voorzijde van de linker zijbeuk siert de kruisaltaar van 1906 met reliëfs van de vondst en verhoging van het kruis. Het overkoepelende kruis is eveneens afkomstig uit de oude kerk en dateert uit omstreeks 1700.
In het koor staat vooraan een modern vieringsaltaar van natuursteen met bijpassende ambo. Bijzonder is het reliekengrab: De relieken zijn aan de voorzijde van de sokkel achter glas zichtbaar, niet zoals gebruikelijk in het altaarblad ingewerkt.
Het hoogaltaar in de apsis dateert van 1900. Onder de altaartafel van rode zandsteen bevinden zich vijf witte Courson-reliëfs voor de Eucharistie, die in de tabernakel wordt bewaard. De altaaropbouw toont de bruiloft te Kana en het laatste avondmaal. De apsis-concha is beschilderd met Christus en heiligen die betrekking hebben op Duitsland, op het bisdom Mainz of op de parochiegemeente. Ook de Finther Maagd Agnes Pfeifer, die in 1754 vermoord werd, is afgebeeld - zonder aureool.
Aan de rechter koorwand staat de laatgotische beschermmantelmadonna van lindehout (1,10 m), een kunstwerk van hoge betekenis. Maria draagt het kindje Jezus op haar arm, engelen houden haar wijde mantel uitgespreid, waaronder mensen van alle standen bescherming vinden.
De rechter zijbeuk-chor kapel is de kapel van de Moeder Gods, die in 2003 opnieuw is ingericht en door een hek van de rest van de kerkruimte is gescheiden. Het Mariatorium dateert uit 1892; de zijflügel van het in 1935 verbouwde altaar toonde scènes uit het leven van Maria. Een barok mariabeeld uit de oude kerk staat boven de tabernakel. Hier bevinden zich ook de graven van de Maagd Agnes Pfeifer en pastoor Joseph Kempf. De kapel is overdag toegankelijk via een eigen ingang.
